Gerçekten mevcut durum için en ideal başlık olsa gerek.İlk 11 gerçekten ilk kez bana ümit vermişti.Ancak ilk yarı içerisinde Semih yerine Mevlüt ile başlanılsa daha iyi olacağını hissine kapıldım.
Her topu Koller'e şişiren bir takım bizi geçse bile turnuvada pek birşey yapamazdı zaten.Baskılı oynuyor gibi gözüken Çekler öne geçince pek umutlar yere saçılmadı.Hemen "isviçre maçı" diye geçirdik aklımızdan.
İkinci yarıda durum 2-0 olunca ciddi anlamda iş bitti diye düşündük.Daha bizi ayağa kaldıracak kadar önemli bir pozisyonumuz yokken bunu düşünmek pek saçma olmasa gerek.Turnuva boyunca neden sağ bekte oynadığını çözemediğim bu sebeple biraz aksak oynayan Hamit umut aşısı yaptı şu kabarmak isteyen damarlara.
2-1,2-2,2-3 falan filan.3.gol sevincini ciddi anlamda hatırlamıyorum.Maçı beraber izlediğim 2 arkadaşla tekme tokat birbirimize dalıyorduk sanırım.Altta kalanın canı çıksınvari mevzulara da girişmiştik galiba."Kusucam laan çıkın" diye bir inilti kopagelmişti çünkü en alttan.Biraz şans,biraz inat sağolsun çeyrek finaldeyiz.
Eğri oturup doğru konuşalım şimdi; çekirge misali olmasın bu işler.1 2 derken 3.sü işlemez belki.Turnuvada pek güzel bir futbol oynamadık,doğruya doğru.Cech'in elinde kaçırdığı top Türkiye'nin gücünün yada F.Terim'in üstün taktik anlayışının bir sonucu değil tabiki.Hırvatistan maçı zor oğlu zor.
1996'nın rövanşını almak gerek en acımasız haliyle.
Haydi çocuklar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder